Sfera informacji i komunikacji obfituje w metafory, co ciekawe metafory związane z środowiskiem wodnym. Najstarsza odnosi się chyba do kanałów — mówimy dzisiaj powszechnie o kanałach telewizyjnych. Dawniej mówiono o mediach jako kanałach komunikacji — co było pochodną związku komunikowania z komunikacją, w sensie transportu. Rzeki były pierwszymi szybkimi, wygodnymi i w miarę bezpiecznymi środkami komunikacji międzyludzkiej, a także środkami transportu towarów.
e-Uczenie i e-Nauczanie
e-Edukacja mieści się w ramach znanej dziedziny zdalnej edukacji (distance education), która obejmuje dwa komplementarne, ale nie identyczne sfery działania - distance learning (zdalne uczenie się, perspektywa ucznia) i distance teaching (zdalne nauczanie, perspektywa nauczyciela).
e-Edukacja może być relatywnie tania od strony ucznia/studenta, ale na ogół nie jest tania od strony nauczyciela/szkoły/uczelni. Co więcej, wymaga od nauczyciela tworzącego (uczestniczącego) w programie specjalnych umiejętności, niekiedy doskonałej prezentacji medialnej. A tacy nauczyciele są rzadkością, a ponadto wymagają większej płacy.
Od strony ucznia wymaga e-edukacja nie tylko dostępu do odpowiedniego sprzętu i opłat za jego używanie, ale także rozumienia języka i kodów mediów (co jest na ogół związane z wiekiem i wykształceniem ogólnym). Edukacja medialna jest zatem wstępnym warunkiem skutecznej e-Edukacji. A z tym w polskich szkołach nie jest dobrze. Pierwsza pułapka internetowej e-Edukacji odnosi się do wielości celów i zadań edukacyjnych jakie miewają ludzie oraz instytucje. Zdalna edukacja dotyczyć bowiem może tak różnych form nauczania, jak:
* normalne studia wyższe (e-Edukacja)
* uzupełnianie lekcji szkolnych (technology-added-enhanced learning)
* uczenie się wiadomości aktualnie potrzebnych (just-in-time learning)
* uczenie się w miejscu pracy (workplace learning)
* stałe dokształcanie (lifelong learning)
W każdym powyższym przypadku inny będzie zakres materiałów, inne ich formy, a co najważniejsze inni uczestnicy i inne sytuacje życiowe. Przykładowo: uczenie się wiadomości aktualnie potrzebnych dzięki e-Edukacji jest znacznie łatwiejsze, a przede wszystkim szybsze. Uczestnikami takich szkoleń są ludzie doświadczeni zawodowo, którzy tylko aktualizują swoją wiedzę. Podobnie jest ze stałym dokształcaniem się i uczeniem się w miejscu pracy. W tym ostatnim przypadku często technika wideo (taśmy pokazujące właściwe wykonywanie pracy) są często najbardziej przydatne.
Losowe wpisy
Zapraszamy do zapoznania się z innymi wpisami dotyczącymi internetu, poniżej przedstawiamy pięć losowych wpisów:
-
-
To wielki zaszczyt dla mnie, humanisty, wystąpić w dostojnych murach uczelni kształcącej w zakresie nauk jak najbardziej ścisłych. Tym bardziej, że tytuł mojego wystąpienia opiera się na metaforach, surfowania i żeglowania oraz cyberprzestrzeni, a jak wiadomo metafory przynależą bardziej do sfery poezji niż nauk technicznych. Jednak, dla usprawiedliwienia powiem, że metafory są potężnym narzędziem nie tylko objaśniania, ale odzwierciedlania oraz kształtowania ludzkich wyobrażeń o naturze rzeczy, a w konsekwencji wpływają na działania społeczne.
-
Surfer i żeglarz - podobieństwa i przeciwieństwa ciąg dalszy
Metafora żeglowania wskazuje na konieczność jasno uświadomionego celu, nawet nieosiągalnego przy zaplanowanym kursie. Ale tylko wówczas - jak Kolumb - płynąc do Indii, można odkryć Amerykę. Bez celu można się tylko serfować, pływać jachtem, albo co gorsza błąkać po morzach i oceanach informacji.
-
Parafrazując żeglarskie powiedzenie “Vivere non necessitate est, navigare est”, czyli “Życie nie jest konieczne, żeglowanie jest”, dodać można “et internetare neccesitate est.” Kto nie internetuje, ten ginie w cywilizacji informacyjnej. Kto dzisiaj nie jest on-line, jest z pewnością, off-line, a to oznacza cast away, życie rozbitka na samotnej wyspie.
-
Warunki porządnego uczenia, to zdaniem Jonossena (1995) a. konstruktywność, b. aktywność, c. współpraca, d. intencjonalność, e. kontekstualność, f. transferowalność, g. refleksyjność.
Nie czas tu rozważać tych cech, ale wskazują one na złożoność procesu wychowawczego. Nie sposób oczekiwać, że sam sprzęt, najlepszy nawet program wyszukiwarki, czy program nauczania na odległość lub w czasie (CD-ROM), przygotuje studenta do życia w realnym społeczeństwie informacyjnym.